04122010 อาหารกับความสะดวก #CreamCuisine

16 ธ.ค.

04122010 อาหารกับความสะดวก #CreamCuisine

20:12

วันนี้มีโอกาสได้ดูการสาธิตการทำอาหารโดยใช้เครื่องปรุงสำเร็จรูปของ บ.กนกวรรณ ฟู๊ดโปรดักส์ ซึ่งเค้าจะสาธิตการทำอาหาร โดยใช้ส่วนผสมต่างๆ ที่เราสามารถซื้อหาได้ง่าย เช่น น้ำกะทิ ผักชนิดต่างๆ แต่เค้าจะอำนวยความสะดวกเราในด้านของการปรุงรส ยกตัวอย่างเช่น ถ้าเราอยากจะทำ ข้าวผัดแกงเขียวหวานสักจาน ข้าวเราก็มีแล้ว น้ำกะทิเราก็มีแล้ว แต่เครื่องแกงเขียวหวานล่ะ เราจะไปหาได้จากที่ไหน ซึ่งตรงนี้เครื่องปรุงสำเร็จรูปที่เราซื้อมา เราก็สามารถนำใส่ในตอนที่เราทำอาหารได้ทันที โดยไม่ต้องมาปรุงอะไรเพิ่ม ซึ่งทั้งหมดนี้เพียงแค่เรามีวัตถุดิบที่เป็นส่วนประกอบหลักๆ ที่สามารถหาได้ง่าย เราก็สามารถทำอาหารทานเองได้แล้ว ซึ่งทุกวันนี้ก็มีผู้ผลิตหลายราย และมีเครื่องปรุงประเภทต่างๆมาให้เราเลือก ซึ่งก็แล้วแต่ว่าเราจะชอบรสชาติแบบไหน ซึ่งถือว่าสะดวกมากๆ สำหรับผู้ที่อยากการทำอาหาร แต่มีข้อจำกัดในการหาวัตถุดิบ


ผมนึกย้อนไปตอนที่ผมอยู่อเมริกา แม้จะเป็นช่วงเวลาที่ไม่นาน แต่ผมก็คิดถึงอาหารไทยมากๆ และก็ไม่ค่อยมีโอกาสบ่อยนักที่จะได้ทาน เพราะทางนู้นอาหารไทยก็ถือว่าราคาสูงในระดับหนึ่ง(สำหรับตัวผมนะ) ในตอนนั้นอาหารผมก็ยังทำไม่เป็น เอาง่ายๆเลยครับ ไข่ดาวผมยังทอดไม่ค่อยจะได้เลย ข้าวก็ยังหุงไม่เป็น ซึ่งอพาร์ทเม้นท์ที่ผมอยู่ เค้ามีให้แค่ไมโครเวฟเครื่องเดียว มาม่ากับผมถือว่าเราสนิทกันมากเลยแหละ เพราะว่าทำง่ายมากๆ พอตอนอยากจะทานข้าวที ผมต้องมาหุงข้าวในไมโครเวฟ ทอดไข่ดาวในไมโครเวฟ แค่ผมได้ทานข้าวกับไข่ดาวแล้วมีพริกน้ำปลาใส่ด้วยเนี้ยนะ น้ำตาแทบจะไหลเลย ดีใจมากๆ (ชีวิตหนอ ชีวิต) ผมว่าเสน่ห์ของพริกน้ำปลา ในตอนที่เราอยู่ต่างประเทศ มันอยู่ตรงนี้นี่แหละ ให้ความรู้สึกอบอุ่นมากๆ อย่างกับได้ทานข้าวที่บ้านเลย (อาจจะดูเวอร์ไปหน่อยนะครับ แต่ว่ามันคือเรื่องจริงเลยแหละ) ถ้าตอนนั้นผมซื้อพวกเครื่องปรุงสำเร็จรูปพวกนี้ไปด้วยเยอะๆก็ดี จะได้ไม่ต้องมาทานมาม่า กับข้าวไข่ดาวเป็นอาหารหลักในหลายๆมื้อของผม

แม่เล่าให้ฟังว่า สมัยนี้ร้านอาหารไทยตามเมืองนอกส่วนใหญ่ ก็จะซื้อเครื่องปรุงสำเร็จรูปพวกนี้แหละไปใช้ในร้าน พอถึงเวลาก็เทใส่ได้เลย เพราะบางทีทางนู้นไม่สามารถหาวัตถุดิบที่จะต้องนำมาใช้ในการทำอาหารประเภทนั้นๆได้ อีกทั้งยังสะดวกและประหยัดเวลาอีกด้วย ใครจะไปรู้ล่ะว่าตอนทำอาหารที พ่อครัว แม่ครัว จะต้องแข่งกับเวลาขนาดไหน ก่อนหน้านี้ผมเองก็ไม่ทราบ แต่พอมาถึงวันนี้ วันที่ผมได้อยู่ในครัว (ซึ่งก็ผ่านไปไม่นานเท่าไหร่หรอกนะ 55+) ผมก็เข้าใจแล้วว่าโลกของในครัว กับนอกครัวเนี้ย มันคนละโลกกันเลย คนทานอาหารก็อยากได้เร็วๆ ส่วนคนทำก็อยากทำให้เร็ว เสร็จทันใจคนรอ ปัญหาอยู่ที่ตรงนี้ แล้วจะทำยังไงดีล่ะให้ Happy Ending กันทั้งสองฝ่าย สิ่งที่ผมเรียนรู้แล้วในวันนี้ก็คือ “ความเข้าใจ” ผู้ทำอาหารก็อยากจะให้อาหารออกมาดี ส่วนผู้ทานก็อยากทานอาหารที่ถูกปาก และมีความคุณภาพ ตามที่ตัวเองคาดหวังไว้ ในความคิดผมแล้ว “ความเข้าใจ” นั่นแหละน่าจะเป็นส่วนสำคัญส่วนหนึ่งระหว่างผู้ทำอาหาร กับผู้ทานอาหารนะครับ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ผู้ทานก้อย่าใจร้อนจนเกินไปล่ะ ส่วนผู้ทำก็อย่าให้ผู้ทานรอนานเกินไปด้วยนะครับ เดี๋ยวเค้าจะว่า “หน้างอ รอนาน” นะครับ จะบอกให้…

ปล. ถ้าอยาก “หน้าไม่งอ รอไม่นาน” มาที่นี่สิครับ “เจ๊กเม้ง ก๋วยเตี๋ยวเนื้อต้นตำรับเพชรบุรี” (ขอโฆษณาสักหน่อยนะครับ 55+)

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: